Amosando publicacións coa etiqueta educación. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta educación. Amosar todas as publicacións

martes, 13 de maio de 2014

Me gustaría, Ismail Ani

Me gustaría ver el mundo como una cartulina y yo soy el pintor. Sueño que puedo pintar con pocos colores.
Me gustaría pintar una persona que cogió su mochila y fué a estudiar porque sabe que el mundo no lo va abandonar.
Me gustaría pintar a todos los niños con sus horarios escolares cumplidos y nadie pensando en dejar de estudiar.
Me gustaría despertar un día por la mañana y ver las basuras recogidas de la calle y sin enfermedad.
Me gustaría pintar una persona trabajando en la limpieza con un buen sueldo y con sus derechos como toda la humanidad.
Me gustaría pintar a la policía haciendo su trabajo sin propinas.
Me gustaría todos los hospitales con medicamentos sin tener que pagar.
Me gustaría pintar que cuando se prende el fuego vienen los bomberos y sin tardar.
Me gustaría pintar un político haciendo su trabajo sin robar.
Me gustaría pintar al pobre exigiendo sus derechos y la policía sin pegar.
Me gustaría ver a todo el mundo igual y sin discriminaciones.
Me gustaría pintar el día para trabajar y la noche para descansar.
Me gustaría pintar corazones sin tristeza y ojos sin lágrimas.
Me gustaría que el pobre trabajase y que nadie pensase en morir en el mar.
Me gustaría pintar a la juventud con su salud y que nadie muere por drogas.
Me gustaría pintar a todas las mujeres felices y ninguna llora por sus hijos porque fueron a emigrar.
Me gustaría pintar a mi padre sin sufrimiento para que yo viva bien.
Me gustaría pintar a los abuelos con sus familias y ninguno en centros de mayores.
Me gustaría pintar un niño de un país pobre que le abrieron las puertas para estudiar.
Me gustaría pintar una persona que abrió los ojos por la mañana y se enteró de que las guerras iban a parar.
Me gustaría pintar una persona con sus libertades como el pájaro cuando se va a volar.
Me gustaría vivir en realidad y no que me deis alas y luego me digáis que no puedo volar.
Me gustaría pintar en mi sueño una realidad que quiero cambiar.

ISMAIL, ANI (Módulo 4 presencial)

luns, 3 de febreiro de 2014

O soldadiño de chumbo de Jörg Müller, ilustrado para a paz

wloge_producto_principal_0274full-TTA6AnnPgmvjegnGCon certo atraso sobre as datas sinaladas, na nosa biblioteca decidimos conmemorar o Día da Ilustración e o Día da Paz e da non Violencia, coa versión ilustrada do conto clásico de Andersen: El soldadito de plomo, realizada polo debuxante suízo Jörg Müller, e publicado en España pola editorial Lóguez.
O libro de Müller recolle en 38 ilustracións (a metade a toda páxina) sen máis texto cos rótulos das propias imaxes unha historia que suxire outras moitas, e que nos invitan a reflexionar sobre diferentes aspectos da realidade contemporánea. Son tantos os detalles evocadores que atopamos en cada páxina con cada nova lectura, que as posibilidades que ofrece para a análise didáctica son múltiples.
Desde a propia composición das imaxes (contra picado, gran angular e perspectiva cónica) ata a propia interpretación dos protagonistas: un soldado inofensivo, mutilado pola súa propia soidade, e unha bailarina afastada do xoguete edulcorado, unha barbie que vai perdendo a súa prestancia na viaxe á que se ve arrastrada xunto ao soldadiño. Compañeiros? de infortunio máis que dous seres namorados ata a morte.
Irrelevantes xa para a sociedade consumista occidental, guindados ao lixo e ás cloacas noxentas (a outra cara da opulencia) chegan, como no conto orixinal na barriga dun peixe, ata África. Alí a miseria non se agocha, formando un gran vertedoiro de lixo, onde, paradoxalmente, o soldadiño e a bailarina son máis valorados. Rescatados por un muller que agasalla con eles ao seu fillo, que os recibe coma un gran tesouro.
O enorme sorriso do neno ante o xoguete que seu pai constrúe cos refugallos occidentais élle arrebatado por un turista occidental (insensible ante a pobreza que fotografía como algo exótico, ao igual que o xoguete) por un miserento dólar. Así, a infortunada parella remata esquecida de novo, nun museo etnográfico baleiro, de calquera cidade occidental, que a ninguén interesa.

image(1)No corredor da Biblioteca están expostas as imaxes do libro de Müller en gran formato, ademais do conto clásico de Andersen coas típicas imaxes de conto infantil que o teñen ilustrado. O obxectivo é que o profesorado as traballe co alumnado nas titoría e noutras materias, para o que tamén dispón das imaxes en formato dixital que pode proxectar nas aulas. As posibilidades son moitas: a beleza e perfección plástica, a expresividade da composición, a lectura e análise do contido das ilustracións, a comparación coa versión clásica…
-          Tamén colocamos no expositor unha selección de documentos da Biblioteca (libros, banda deseñada, películas…) que poden ser útiles para profundar sobre a estupidez da guerra e da violencia en xeral.
Suxestión de actividades:
-          Redactar a historia que nos contan as imaxes (en primeira ou terceira persoa).
-          Darlle voz aos personaxes, creando unha banda deseñada na que os personaxes dialoguen entre si.
-          Seleccionar a música apropiada para ambientar as distintas escenas da historia.
-          Comparación entre a cidade occidental e o poboado africano.
-          Imaxinar a relación entre o soldado e a boneca.
-          Descrición das ilustracións, facendo fincapé nos detalles seleccionados polo profesorado (lixo na cidade, cambios na casa da nena, consumismo, civismo, sumidoiros cara o mar, soidade, refugallos da pesca, vertedoiro, poboado africano, neno africano, reciclaxe dos xoguetes, turismo rico en países pobres, hotel Paradiso, Museo etnolóxico, etc.).
Máis información:
http://educacionysolidaridad.blogspot.com.es/2012/02/version-ilustrada-por-jorg-muller-de-el.html
http://bibliotecadeloselefantes.blogspot.com.es/2009/10/el-soldadito-de-plomo.html

martes, 17 de setembro de 2013

Binta y la gran idea

Binta y su padre, un humilde pescador que, preocupado por el progreso de la humanidad, está empeñado en llevar a cabo algo que se le ha ocurrido.
Dirigido por Javier Fesser, y nominado en 2007 al Óscar por mejor cortometraje de ficción; muestra la necesidad de una educación para las niñas del Tercer mundo. 

El cortometraje forma parte de la película En el Mundo a cada rato , donde cinco directores muestran su propia visión sobre las distintas realidades que afectan a la infancia y por las que UNICEF trabaja en todo el mundo: la educación de las niñas, el desarrollo integrado en la primera infancia, la inmunización, la lucha contra el VIH/SIDA y la lucha contra la violencia, la explotación y la discriminación. Son cinco historias rodadas en distintos países del mundo y cuyos protagonistas son los niños:

1. "El secreto mejor guardado", dirigida por Patricia Ferreira y rodada en India.
2. "La vida efímera", dirigida por Pere Joan Ventura y rodada en Guinea Ecuatorial.
3. "Las siete alcantarillas", dirigida por Chus Gutiérrez y rodada en Argentina.
4. "Hijas de Belén", dirigida por Javier Corcuera y rodada en Perú.
5. "Binta y la gran idea", dirigida por Javier Fesser y rodada en Senegal.